{"id":1462,"date":"2015-07-12T23:59:21","date_gmt":"2015-07-12T22:59:21","guid":{"rendered":"http:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/?p=1462"},"modified":"2015-07-13T22:40:33","modified_gmt":"2015-07-13T21:40:33","slug":"day328","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/2015\/07\/12\/day328\/","title":{"rendered":"#day328"},"content":{"rendered":"<p>O Embarkation Day foi paix\u00e3o \u00e0 primeira vez.<\/p>\n<p>N\u00e3o me pe\u00e7am para explicar porque \u00e9 que \u00e9 giro ser runner num posto de check in e ficar ali, horas a fio em p\u00e9, \u00e0 espera que algu\u00e9m precise de preencher um papel que a grande maioria j\u00e1 entregou. Ou distribuir o Health Questionnaire a quem vai chegando. Ou, como mais recentemente, apenas l\u00ea-lo, ainda que centenas de vezes, e aguardar as respostas ao me<span class=\"text_exposed_show\">smo tempo que se acompanha a fila de pessoas e malas.<\/p>\n<p>N\u00e3o me pe\u00e7am para explicar porque \u00e9 que \u00e9 giro recolher passaportes logo ap\u00f3s o posto de fronteira, sentindo o vento gelado de Inverno que entra por aquela porta que nos leva \u00e0 Terra de Ningu\u00e9m.<br \/>\nOu, j\u00e1 em ambiente de temperatura condicionada nas entranhas do navio, etiquetar centenas de passaportes ao mesmo tempo que se sente o tremor dos motores que movimentam aquele edif\u00edcio mar\u00edtimo. Para, logo em seguida, partir naquele labirinto interior da Conference Room para a sala do Phone Operator para fazer a leitura digital dos documentos etiquetados e terminar colocando 900+ passaportes por ordem alfab\u00e9tica.<\/p>\n<p>Podia dizer que \u00e9 o almo\u00e7o no Bistro com vista para o Tejo. Ou para os contentores da Gare, conforme posi\u00e7\u00e3o de atracagem. Mas o almo\u00e7o \u00e9 sempre o mesmo: salm\u00e3o fumado, carnes frias, fruta da \u00e9poca que tantas vezes est\u00e1 verde, p\u00e3o de cereais, sumo de laranja ou ma\u00e7\u00e3.<br \/>\nOu pelas sobremesas, tantas vezes quase intrag\u00e1veis porque a cultura gastron\u00f3mica \u00e9 t\u00e3o diferente. Com clara excep\u00e7\u00e3o para o cheesecake de lim\u00e3o, daquele cheesecake americano que vai ao forno e que, para mim, \u00e9 &#8220;O&#8221; cheesecake. Ou as mini tarteletes de morango que se desfazem na boca.<br \/>\nPodia at\u00e9 ser pelo Red Velvet Cupcake, o \u00fanico que at\u00e9 hoje me convenceu. Ou as t\u00edpicas bolachas americanas.<\/p>\n<p>Podia tentar explicar tudo isto e justificar com o Bistro. Mas n\u00e3o&#8230;<\/p>\n<p>Porque, ao fim de alguns anos de Embarkation Days espor\u00e1dicos, vieram os Debarkation Days.<\/p>\n<p>E tamb\u00e9m aqui vos pe\u00e7o para que n\u00e3o me tentem entender quando digo que gosto, muito, de acordar \u00e0s 3 da manh\u00e3 para entrar na Terra de Ningu\u00e9m \u00e0s 5 e abandonar o navio \u00e0s 19h30 como em Maio. Ou acordar \u00e0s 5h30 para orientar desembarcados a partir das 7h30. Sendo que, num caso ou noutro, at\u00e9 \u00e0s 10h temos que nos manter ali, em p\u00e9, ao sol e j\u00e1 com um calor abrasador, de sorriso no rosto para indicar &#8220;Pink 1, this way please&#8221; ou &#8220;Brown 4, the last row to your right&#8221; e ver que, de repente, as centenas de malas que estavam atr\u00e1s de n\u00f3s alinhadas e ordenadas desapareceram porque os mais de 900 passageiros j\u00e1 est\u00e3o de regresso a casa.<\/p>\n<p>Podia tentar explicar que uma hora \u00e9 mais do que suficiente para descansar os p\u00e9s doridos de tantas horas em p\u00e9 e com calor, \u00e9 suficiente para sentar um bocadinho e ganhar novo f\u00f4lego para, \u00e0s 11h, iniciar o Embarkation Day. E \u00e0s 11h rumamos ao navio depois de nova passagem no posto de fronteira com p\u00f3rticos de raio-x e detectores de metais, identifica\u00e7\u00e3o entregue \u00e0 entrada ao Conci\u00e9rge do navio de apelido Fernandes natural de Mumbai.<br \/>\n\u00c9 regressar \u00e0s entranhas daquele monstro recheado de quartos que s\u00e3o cabines, su\u00edtes, salas de reuni\u00f5es, halls com slot machines, lojas de roupa e j\u00f3ias, um piano de cauda transparente e um quarteto de cordas, um deck twelve, o mais alto, com restaurante em cima do Tejo e piscinas para v\u00e1rios tamanhos.<\/p>\n<p>\u00c9 chegar a casa depois de 14 horas e meia ou apenas 10, mo\u00edda, cansada, dorida, mas com um sorriso.<\/p>\n<p>Podia tentar explicar porque \u00e9 que, se j\u00e1 gostava do Embarkation Day, agora que vem antecedido pelo Debarkation ainda gosto mais. Mas h\u00e1 coisas que n\u00e3o se explicam. Sentem-se, apenas.<\/p>\n<p>Posso, no entanto, garantir que n\u00e3o \u00e9 pelo caf\u00e9. Americano. Que, mesmo em formato espresso, \u00e9 imposs\u00edvel de beber. Nem tampouco pelo fato preto+camisa branca+len\u00e7o de seda ao pesco\u00e7o que me deixam com ar de adulta s\u00e9ria mas que n\u00e3o sou eu. <\/span><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-1463\" src=\"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/11141182_10153166335573800_6918244566090493868_n-e1436823612592.jpg\" alt=\"11141182_10153166335573800_6918244566090493868_n\" width=\"450\" height=\"450\" \/><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>O Embarkation Day foi paix\u00e3o \u00e0 primeira vez. N\u00e3o me pe\u00e7am para explicar porque \u00e9 que \u00e9 giro ser runner num posto de check in e ficar ali, horas a fio em p\u00e9, \u00e0 espera que algu\u00e9m precise de preencher um papel que a grande maioria j\u00e1 entregou. Ou distribuir o Health Questionnaire a quem [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-1462","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-100happydays-4thround"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/symEz-day328","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1462","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1462"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1462\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1464,"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1462\/revisions\/1464"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1462"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1462"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kooka.org\/caixadechocolates\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1462"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}